7 września 2010
Wszyscy potrzebni Ianowi docierają na wyspę Isla Sorna. To tutaj w zgodzie z naturą żyją dinozaury, chociaż kiedy ekipa widzi je po raz pierwszy, nie wierzy własnym oczom. Tak jak mówił Ian – początkowo wszyscy rozpływają się w zachwytach, ale zaraz potem następuje katastrofa. I tak się dzieje za chwilę – spotykają jego dziewczynę i namawia ją, żeby wróciła zaraz z nim na ląd. Ta nawet nie chce tego słuchać i dalej robi zdjęcia. W końcu prowokuje jednego z dinozaurów do ataku i o mały włos dosłownie nie zostaje zabita. Kiedy sytuacja się uspokaja, wszyscy wracają do bazy. I szok – ktoś rozpalił ognisko. Tym kimś okazuje się bardzo szybko córka Iana, która biorąc sobie do serca radę, żeby jej nie słuchał, postanowiła przyjechać mimo jego zakazu. Wybucha mała awantura, spotęgowana lekceważącym podejściem dziewczyny Iana do sytuacji, w której się znajdują. Ona chce ciągle napisać swój artykuł, opatrzyć w atrakcyjne zdjęcia i dostać pulitzera. Bardzo denerwuje go to, że wszystko bagatelizuje. Ian postanawia wyjechać ze swoją córką, ale okazuje się, że nie bardzo może. Kiedy przybywają na wyspę jakieś śmigłowce, okazuje się, że to nie akcja ratownicza. Okazuje się, że Zaginiony Świat ma szansę zostać odnaleziony przez masę ludzi. Potężny biznesmen, prywanite brat Hammonda, chce przywieźć wszystkie zwierzęta do San Diego i tam otworzyć wielkie zoo przyszłości, z przeszłą fauną. Wysyła więc tam swoją ekipę myśliwych, by złapali żywcem jak największą liczbę stworzeń. Jednocześnie przebywa na niej pewna dziennikarka, która chce udowodnić, że dinozaury naprawdę żyją i mają się dobrze, bo mimo wielu wywiadów, jakie udzielił Ian Malcolm, mało kto wierzy, że wyspę faktycznie okupują żywe dinozaury. Był bardzo często wyśmiewany w prasie, telewizji i radio, a nawet przez zwykłych ludzi w metrze i autobusie. Teraz dowiedział się, że jego dziewczyna pojechała na wyspę i chce tam zostać kilka dni. Dla niego to szalony pomysł. Doskonale pamięta, co się działo, kiedy pojechał tam pierwszy raz. Najpierw są ochy-achy, a potem krew i płacz. Nie chce stracić jej, więc naprędce, w ciągu jednego dnia zbiera niewielką ekipę, która poleci tam helikopterem i sprowadzi ją z powrotem. Zostawia swoją córkę i mówi, że wróci za parę dni, ale jednocześnie daje jej radę, żeby się go nie słuchała. I to go zgubi.
Kto ma talent? – na to pytanie ma odpowiedzieć znany program “Mam Talent!”. Jest to program emitowany przez stację TVN, która licencję na niego kupiła od brytyjskich mediów. Misja programu jest prosta. Jurorzy, złożeni ze znanych postaci telewizyjnych, obserwują występy chętnych ludzi, którzy chcą zaprezentować swój talent, typują, którzy prawdopodobnie go mają. Program zyskiwał ogromną popularność we wszystkich krajach, gdzie był emitowany, dlatego stacja TVN postanowiła wydać wszystkie pieniądze, jakie są jego warte, i puścić go na swojej antenie. Pojawiają się przeróżne postaci, które prezentują swoje niecodzienne umiejętności. Dla przykładu, pierwszą polską edycję tego programu wygrał duet Merkalt Ball – jego specjalizacją były występy akrobatyczne, które przepełnione były sztuką, dokładnością i elegancją. Drugie miejsce w pierwszej edycji zajęła kilkuletnia dziewczyna, która wykazała się niesamowitym talentem wokalnym. W ścisłym finale znalazł się także znakomity beatboxer ze Szczecina – Blady Kris, który urzekł nie tylko jurorów, ale i telewidzów umiejętnościami wydobywania z siebie dźwięków imitujących bity z różnych utworów. Druga edycja nie budziła już takich emocji, jak pierwsza, ale mimo to jest bardzo dynamiczna, a wszystko dzięki ludziom, którzy są przekonani o tym, że po prostu mają talent. Łagodną jurorką w zamyśle producentów programu miała być Małgorzata Foremniak. Urodziła się w Radomiu, ale nie wychowywała się w tym mieście. Zaraz po narodzinach jej rodzice przeprowadzili się do Jedlińska. Była dobrą uczennicą i bez problemu ukończyła VI Liceum Ogólnokształcące im. Jana Kochanowskiego z wyróżnieniem. W roku upadku komunizmu udało jej się ukończyć szkołę aktorską, a jej debiut przypada na występ w Teatrze, którego patronem jest ten sam artysta, który patronował jej liceum. Tam występowała jako aktorka aż do tysiąc dziewięćset dziewięćdziesiątego drugiego roku. Grywała w różnych teatrach, aż w końcu trafiła na duży ekran oraz do seriali. Uchodzi za spokojną kobietę, bardzo ciepłą i miłą, ale podczas nagrywania programu Mam Talent!, w którym jest jurorką, okazało się, że jej serialowa twarz niekoniecznie jest miła. Wręcz przeciwnie, bardzo często uchodzi za najbardziej surową jurorkę, nawet od legendarnego już Kuby Wojewódzkiego – ten okazał się o wiele mniej ciekawy niż w poprzednim programie, w którym był jurorem, czyli “Idolu”. Małgorzata natomiast miała być taką najmilszą osobą, jednak stało się inaczej – wymknęła się schematom i wykreowała własny wizerunek jurorki. Udziela się charytatywnie i jest polską ambasadorką UNICEFu.
MTV to symbol teledysku w telewizji. Po raz pierwszy MTV zaczęło nadawać na terenie Stanów Zjednoczonych w tysiąc dziewięćset osiemdziesiątym pierwszym roku. Wtedy to miało licencję jedynie na trochę ponad sto osiemdziesiąt telewysków, a jej odbiorcy oscylowali w okolicach dwóch milionów. Kiedy została założona nie miała zbyt wielu odbiorców, ale obecnie stanowi jedną z najtrwalszych i niepodległych wizytówek kultury masowej, która jest jednym z najczęściej wymienianych mediów dotyczących muzyki. MTV określa w dzisiejszych czasach trendy, kształtuje modę, a jej ogólny wpływ na wydarzenia i ludzi jest tak ogromny, że psychologia dopuszcza czasami pojęcie “Pokolenie MTV”, ktróe oznacza ludzi wychowanych na trendach promowanych przez ten program. Obecnie MTV jest niezniszcalną marką, a jej właściciele szczycą się, że są ludźmi, którzy wypromowali takie gwiazdy dzisiejszej muzyki jak Eminem, Britney Spears czy nawet sam Michael Jackson. Co prawda, można im zarzucić pyszałkowatość, ale tego faktu nie można im odebrać. To oni od dłuższego czasu mówią masowej widowni, czego mają słuchać. Polsat jest drugą po TVN najpopularniejszą stacją telewizyjną. Została założona w tysiąc dziewięćset dziewięćdziesiątym drugim roku, piątego grudnia, kiedy to rozpoczęła po raz pierwszy wysyłać sygnał nadawczy prosto z Holandii. W Polsce była godzina szesnasta trzydzieści. Polsat jest typową stacją telewizyjną, która puszcza w eter programy skierowane do ogólnego społeczeństwa, co niesie ze sobą potrzebe dostosowania go do kilku milionów ludzi. Są tu programy i tematyczne, i publicystyczne. Nadawane są także filmy, niekiedy dość świeże, niedawno wydane na DVD. Polsat, podobnie jak i TVN, jest siedzibą największych gwiazd show-biznesu. W początkowym stadium nadawania Polsat dostępny był w dwóch blokach przez osiem godyin dziennie z jedną przerwą. Programy Polastu mają dość sporą oglądalność, chociaż zdarzają się wpadki, skutkiem czego po pierwszym sezonie programu schodzi on z anteny. Z rozrywkowych programów sporą popularnością cieszą się “Fabryka Gwiazd”, “Jak oni śpiewają” a także “Akademia seksu”. Stacja nadaje także sporo telenowel własnej produkcji. TVN Style należy do Grupy ITI, a nadaje programy głównie przeznaczone dla kobiet. Chociaż jest to dość spory stereotyp, bo okazało się, że znajdują się tam też programy zupełnie odmienne od pierwszych, gdzie kobiety przymierzały suknie ślubne, malowały się w odmienny sposób, jakiego nigdy nie próbowały i tak dalej. Jednym z ciekawszych programów, jakie tam kiedykolwiek puszczano jest “Zawody”, gdzie specjaliści w różnych dziedzinach oraz zwyczajni ludzie i gwiazdy opowiadają o tym, jakie spotykały ich przygody w na przykład taksówce, na ślubach czy u fryzjera. W programie występuje dużo gwiazd, takich jak Dorota Wellman, Magda Mołek, a nawet Wojtek Cejrowski, który prowadził program “Po mojemu”. W innych godzinach nadawane są także programy dla najmłodszych widzów – kreskówki, filmy dla dzieci, a także i dla tej starszej publiczności. Program niegdyś był tylko dla kobiet, ale różnorodność programów, jaka obecnie w nim panuje, sprawiła, że nawet mężczyźni mogą znaleźć tu coś dla siebie. W TVN Style prowadzi też swoje autorskie programy żona byłego prezydenta Jolanta Kwaśniewska.